به ادامه مطلب مراجعه فرمائید
تبلیغات تبلیغات 
«زرد ملیجه» نام آلبوم موسیقی بیکلام سنتی ایران است که حاصل دونوازی سنتور «فرامرز پایور» و تنبک «حسین تهرانی» است. این آلبوم در ۲۳ قطعه، توسط انتشارات ماهور و در شهریور سال ۱۳۸۵ منتشر شده است. آلبوم «زرد ملیجه» حاصل اجرای سال ۱۳۴۹ «فرامرز پایور» و «حسین تهرانی» در «حافظیه» به مناسبت «جشن هنر شیراز» است. مدت زمان این آلبوم ۵۲ دقیقه و ۴۷ ثانیه است.
به روایت «فرهنگ فارسی معین»: «زرد ملیجه» نوعی قطعۀ موسیقی ضربی متداول در گیلان است.
«ققنوس در باران» نام آلبوم شعر و صدای «احمد شاملو» است که «مرتضی حنانه» آهنگسازی آن را بر عهده داشته است. این آلبوم در مرداد سال ۱۳۸۲ توسط انتشارات ماهور منتشر شده است. شعرهای این آلبوم برگرفته از کتاب «دشنه در دیس» و «ققنوس در باران» است که هر دو شامل سروده های «احمد شاملو» است.
سال ۱۳۷۳ بود که عزمم را جزم کردم تا شعرهای «شاملو» را با صدای خودش منتشر کنم. تجربه های قبلی به من نشان داده بود که برنامه ریزی برای آوردن «شاملو» به استودیوی ضبط صدا در ساعتی معین تقریبا غیر ممکن است. پس چاره ای نبود جز این که وسایل را بردارم و به خانه اش بروم. این ماجرا ۵ سالی ادامه پیدا کرد. ساعت ۵ بعد از ظهر دفتر موسسه را می بستم و به طرف «فردیس کرج» راه می افتادم و تا پاسی از شب می ماندم و بعد به تهران بر می گشتم. تمام ساعت های حضور من عملا صرف کار نمی شد و بسیاری از اوقات دست خالی برمی گشتم.
«شاملو» گاهی بهانه تماشای فیلم می گرفت. گاهی کم حوصله بود و رندانه تمارض می کرد و همین که میگفنم: «عیب ندارد، ضبط نمی کنم» بی درنگ حالش خوب میشد. گاهی میهمان می آمد. گاهی در بین ضبط صدایی ناهنجار از کوچه طنین انداز می شد، مثلا دست فروشی فریاد می کرد و یا موتوری می گذشت و همین وقفه کافی بود تا «شاملو» را از دل و دماغ بیاندازد.
درباره علل و عواملى كه موجب قیام مقدس و خونین كربلا شد، سخن بسیار گفته و كتابهاى زیادى نوشتهاند و نظرات گوناگونى ابراز داشتهاند كه گاهى موجب رد و ایراد و برخورد عقاید گشته و احیانا كار به تخطئه و تكفیر و تهمتهاى ناروایى نیز كشیده شده كه متاسفانه دست برخى از سیاست بازان نیز در این برخوردها بى دخالت نبوده است و در پارهاى از مقطعهاى زمانى مدتها بحث روز شده و ایجاد اختلاف و دو دستگى در محافل دینى و مجامع مذهبى نموده است. ولى به نظر ما بهتر آن است كه این انگیزهها و عوامل را در سخنان خود امام حسین علیه السلام یا ائمه معصومین دیگر علیهم السلام جستجو كنیم.
اَلسَّلامُ عَلى وَلِىِّ اللَّهِ وَ حَبیبِهِ؛
سلام بر ولى خدا و دوست او
اَلسَّلامُ عَلى خَلیلِ اللَّهِ وَ نَجیبِهِ ؛
سلام بر خلیل خدا و بنده نجیب او
اَلسَّلامُ عَلى صَفِىِّ اللَّهِ وَابْنِ صَفِیِّهِ
سلام بر بنده برگزیده خدا و فرزند برگزیدهاش
اَلسَّلامُ عَلىَ الْحُسَیْنِ الْمَظْلُومِ الشَّهیدِ
سلام بر حسین مظلوم و شهید
اَلسَّلامُ على اَسیرِ الْكُرُباتِ وَ قَتیلِ الْعَبَراتِ
سلام بر آن بزرگوارى كه به گرفتاریها اسیر بود و كشته اشكِ روان گردید
اَللّهُمَّ اِنّى اَشْهَدُ اَنَّهُ وَلِیُّكَ وَابْنُ وَلِیِّكَ وَ صَفِیُّكَ وَابْنُ صَفِیِّكَ الْفاَّئِزُ
خدایا من به راستى گواهى دهم كه آن حضرت ولىّ (و نماینده) تو و فرزند ولىّ تو بود و برگزیدهات و فرزند برگزیدهات بود كه كامیاب شد
